TEMMUZ SAYISI BAYİDE!


ABONE OL

Hipopotam Yiyen Hipopotam ve Diğer Yamyamlar

Carrie Arnold

Leejiah Dorward

27.1.2015

 

Hipopotam Yiyen Hipopotam ve Diğer Yamyamlar

25 Nisan 2014’te Kruger Ulusal Parkı’nda bir hipopotam diğerinin çürümeye yüz tutmuş bedenini yiyor.

Sık rastlanmayan bir durum olsa da hayvanlar, kaynaklar yeterli olmadığında kendi türlerinin tadına bakabiliyorlar.

Bilim insanları hipopotamlar arasında ilk yamyamlık vakalarını tespit etti. Koruma biyoloğu Leeijah Dorward 2014 yılında Güney Afrika’daki Kruger Milli Parkı’nda safarideyken nehrin diğer kenarında bir hipopotamın, suya batmış bir hipopotam leşini yediğini gördü.

Oxford Üniversitesi’nde doktora öğrencisi olan Dorward, “Hayret içerisindeydim. Daha önce hiç böyle bir şey duymamıştım,” diyor. Londra’ya döndüğünde, araştırma literatürünü inceleyen Dorward hipopotamlarda yamyamlık vakasının sadece bir kez, S.Keith Eltringham tarafından 1999 yılında tarif edildiğine rastladı. 

Otobur olan hipopotamların daha önce etobur davranışlar sergilediği biliniyordu. 1998 tarihli bir belgede Joseph Dudley bir impalayı öldürüp yiyen iki hipopotamdan bahsediyordu. Fakat yamyamlık başka bir şey. Chapel Hill, Kuzey Carolina Ünivesitesi’nden biyolog David Pfennig, kendi türüne mensup bir hayvanı yemenin bazı avantajları olduğunu söylüyor. “Gerçekten ihtiyaç duyduğunuz besin maddelerini içeren harika bir paket” diyor Pfennig. 

Bunun bedelleri de var elbet. En önemlisi de patojenlerin yayılma olasılığı. Pfennig “ev kedinizden çok bir insandan hastalık kapma riskinizin çok daha yüksek” olduğunu söylüyor. Bu nedenle yamyamlığa çok nadir rastlanıyor ve bu durum genellikle aşırı yoksunluk durumlarında meydana geliyor. Yani “hazır bir öğünün sunduğu faydaların hastalık kapma riskine çok daha ağır bastığı durumlarda” diyor Pfennig.

Gerçekten de hipopotamlar arasında daha önce bildirilen yamyamlık vakaları ciddi kuraklık zamanlarına denk geliyor. Ancak Oxford’dan Dorward’ın Nisan 2014’te tanıklık ettiği yamyamlık vakası sırasında bölge yeteri kadar yağış almış durumdaydı. Bu da, hipopotamları yamyamlığa neyin ittiği konusunda Dorward’ın kafasını karıştırdı.

Bunu anlamak için Afrika’daki diğer hipopotam yamyamlıklarını belgelemek üzere çalışıyor. “Bu davranış çok nadir görüldüğünden başkalarının bildirimlerine bel bağlamak durumundayız,” diyor 7 Ocak’ta African Journal of Ecology’de yeni araştırması yayımlanan Dorward.

Joel Sartore, National Geographic

Kansas, Wichita’daki Sedgwick İlçe Hayvanat Bahçesi’nde tutulan kaplan semenderi (Ambystoma mavortium) adeta gülümsüyor.

Fiona Rogers, Shah Rogers Photography/Corbis

Gine'deki Bossou Ormanı'nda şempanzeler birbirini tımarlıyor.

Şaşırtan yamyamlık vakaları sadece hipopotamlarınkiler değil. Hayvanlar aleminin diğer beklenmedik yamyamları şöyle:

Kaplan Semenderler

Kariyeri boyunca kaplan semenderlerde yamyamlık üzerine çalışan Pfennig, bu Kuzey Amerikalı amfibik hayvanın yavrularının, eriyen karların oluşturduğu türden küçük ve kısa ömürlü su birikintilerinde yumurtadan çıktıklarını söylüyor.  

Böyle kısa süreli yaşam alanlarında kaplan semender larvaları, yetişkinliğe erişebilmek için hızlıca büyümek zorunda. Dolayısıyla bu süreci hızlandırmak için bazı larvalar birbirlerini yiyor. Pfennig’e göre bu yamyam larvalar daha büyük kafaları, daha büyük ağızları ve keskin dişleriyle diğer yavrulardan farklı görünüyor. ABD’nin batısındaki çorak arazilerde yamyamlık oranı, her üç larvadan biri gibi yüksek oranlara çıkabiliyor.

Tembel Ayılar

Normal hayatlarında Hindistan’da yaşayıp böcekle beslenen tembel ayılarda yaklaşık bir yıl önce görülen yamyamlık vakası oldukça dikkat çekiciydi. Washington’daki Simithsonian Ulusal Hayvanat Bahçesi’nde bir anne birkaç yavrusunu yedi... 

Anne Khali, yavrularını iyi bir şekilde büyütüyordu. Hayvanat bahçesinin bekçileri hâlâ onu iki yavrusunu öldürüp yemeye itenin ne olduğunu tam olarak anlamış değil. 

Hayvanat bahçesi görevlileri kalan yavru için yedi gün yirmi dört saat çalışıyor. Onu kundakta taşıyor ve biberonla besliyorlar. Kalan son yavru hayatta ve sağlıklı. 

Şempanzeler

Jane Goodall 1977’de hem erkek hem de dişi şempanzelerde yamyamlık ve yeni doğanları öldürme vakaları bildirmişti. Bilim insanları önce bunların münferit saldırılar olduğunu düşündü. Ama Current Biology’de yayımlanan 2007 tarihli bir araştırma bu davranışı sergileyen birkaç vakayı daha belgeliyordu. Hatta bu vakalar, çok daha saldırgan olan erkeklerden daha nazik olduğu düşünülen dişi şempanzelerin de masum olmadığını gösteriyordu. 

Pfenning’e göre şempanzeler büyük ihtimalle yiyecek ve eş bulma konusundaki rekabeti azaltmak için yamyamlık yapıyor. Bir de diğer şempanzelerin iyi bir öğün olması var tabii. 

Yani bir arkadaş edindiğinizi düşünün. Sonra da onu yediğinizi.

Yorum Yaz

Toplam Yorum: 0

Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.


Ghost is Here

Joel Sartore, National Geographic

Kansas, Wichita’daki Sedgwick İlçe Hayvanat Bahçesi’nde tutulan kaplan semenderi (Ambystoma mavortium) adeta gülümsüyor.

Fiona Rogers, Shah Rogers Photography/Corbis

Gine'deki Bossou Ormanı'nda şempanzeler birbirini tımarlıyor.

GİRİŞ YAP

Kullanıcı adı ve şifrenizle giriş yapabilirsiniz.

Şifremi Unuttum Üye Olmak İstiyorum

İletişim İzni Koşullarını okudum, kabul ediyorum.
Zaten üyeyim

Lütfen kayıtlı email adresinizi giriniz.

Geri Dön

VEYA